Jak szkolić psa ? Darmowy poradnik. Jak zostać trenerem psów ?

Jak zostać trenerem psów

Jak szkolić psa ? Darmowy poradnik – praktyczne przykłady

Jak zostać trenerem psów ?

Aby zostać trenerem lub instruktorem szkolenia psów należy mieć wiele lat doświadczenia lub ukończyć odpowiedni kurs. Szkolenia takie można odbyć stacjonarnie lub online. Poniżej przedstawiamy Państwu poradnik jak nauczyć się kontrolować psa i jego zachowania. Do tego niezbędna jest wiedza którą przedstawiamy a tym artykule. Na szkolenia zapraszamy do firm szkoleniowych jak Kar-Group gdzie podniesiecie swoje kwalifikacje.

Przystępując do tresury należy przestrzegać poniższych zasad:

· Przy każdym ćwiczeniu powinno zachowywać się zawsze taką samą kolejność składających się na nią czynności, np. przy nauce siadania na rozkaz, treser najpierw powinien podnieść rękę a potem nacisnąć na krzyż psa.

· Wszystkie komendy należy wydawać takim samym tonem – ani nie nakazującym, ani karzącym. Rozkazy wydawane powinny być cicho i na tyle wyraźnie, żeby pies bez problemu je usłyszał i zrozumiał.

jak szkolić psa· Jeśli za pierwszym razem pies nie wykona polecenia, ton głosu należy odpowiednio wzmocnić.

· Jeśli przy danej komendzie używamy jakiegoś sygnału dźwiękowego typu gwizdek, to przez cały okres tresury powinno się stosować taki sam. Zmiana barwy dźwięku powoduje dezorientację zwierzęcia i może stworzyć problemy w skojarzeniu dźwięku z ćwiczeniem.

· Siła mechanicznego oddziaływania na psa, czyli np. pociągnięcie za smycz musi być różnicowana w zależności od wieku, siły, stopnia nieposłuszeństwa psa.

· Za poprawne wykonanie polecenia, w początkowym okresie treningu można nagradzać psa. Czasami zaleca się stosowanie psich smakołyków jako nagród, ale stopniowo powinno się rezygnować z jedzenia i ograniczać się do werbalnych pochwał i oczywiście głaskania.

· W przypadku, gdy pies przestanie reagować na pewne bodźce, co zasadniczo utrudnia dalszą naukę, należy na pewien czas zupełnie z niej zrezygnować.

· Zalecana jest okresowa zmiana miejsca treningów.

· Jeśli trening odbywa się nowym w miejscu, na początku psa należy oprowadzić po tym nieznanym mu terenie.

· Treningu nie prowadzi się po obfitym posiłku – pies nie powinien być nadmiernie syty, ani zbytnio wygłodzony.

· Przemoc fizyczna – bicie psa w czasie tresury – nie jest ani humanitarne, ani skuteczne. Bite zwierzę czuje lęk, staje się nieufne i praktycznie nie wykonuje poleceń.

· Każdą komendę ćwiczy się oddzielnie – treningi powtarza się często, ale nie powinny trwać długo.

· W pierwszych etapach tresury należy używać smyczy lub linki, z chwilą, gdy pies pojmie, o co chodzi, można zrezygnować z tych akcesoriów.

Ogólne omówienie komend

Ćwiczenie / Komenda / Zachowanie

Siadanie

· podniesienie prawej ręki do góry pionowo, dłonią zwróconą do psa

· naciśnięcie ręką na krzyż psa

· pociągnięcie smyczą do tyłu

Stanie

· wyciągnięcie prawej ręki w bok na wysokość ramienia,dłonią do góry

· podłożenie lewej ręki pod brzuch psa

· pociągnięcie smyczą w przód lub do tyłu w zależności od potrzeby

Chodzenie przy nodze

· uderzenie ręką po lewym udzie

· pociągnięcie smyczą zawsze,gdy pies oddala się od człowieka

Leżenie

· uchwycenie prawą ręką przednich łap psa i wyciągnięcie ich do przodu

· naciśnięcie lewą ręką na kłąb psa i pociągnięcie go smyczą do dołu

Bieganie tylko na rozkaz

· wskazanie prawą ręką kierunek biegu

· zrobienie ruchu w kierunku, w którym pies ma biec

Przychodzenie do nogi opiekuna

· uderzenie lewą ręką po udzie

· pociągnięcie smyczą oraz ruch przewodnika do tyłu

Aportowanie

· pokazanie psu przedmiot, który ma zostać aportowany, pomachanie nim i wyrzucenie tak,aby pies widział

Oddawanie aportu

· odebranie ręką przedmiotu

Dawanie głosu (szczekanie)

· pokazanie psu smakołyku

· oddalanie się o kilka kroków i prowokowanie psa do szczekania

· gdy tylko pies szczeknie należy natychmiast dać mu smakołyk

Czołganie

· pokazanie psu kierunek czołgania

· przyciśnięcie psa do ziemi

· pociągnięcie smyczy

Szczegółowy opis komend:

Komendy chodź i said:

· luźno chwyta się smycz,

· nawołuje się psa po imieniu przyjaznym tonem

· pokazuje się mu trzymany w ręce smakołyk

· gdy pies rusza w kierunku trenera, natychmiast wydaje on werbalną komendę chodź,

· psa, który wykona polecenie, entuzjastycznie chwali się,

· podnosi się rękę ze smakołykiem ponad głowę psa, co zmusi go, by usiadł

· gdy pies siada, daje się werbalną komendę siad,

· nagradza się zwierzę, które wykonało polecenie,

· schemat powtarza się kilkakrotnie w celu utrwalenia.

Komenda leżeć:

· treser klęka przy siedzącym szczeniaku i przytrzymuje obrożę jedną ręką, a w drugiej trzyma smakołyk przed nosem zwierzęcia,

· kręcącego się i chcącego wstać szczeniaka, naciska się na lędźwie wydając werbalną komendę siad,

· smakołyk opuszcza się delikatnie i powoli, by pies swobodnie mógł śledzić jego tor,

· w momencie, gdy zwierzę kładzie się, wydaje się mu werbalną komendę leżeć,

· jeżeli pies niechętnie się kładzie należy mu pomóc, podsuwając jego przednie łapy do przodu i jednocześnie przyciskać jego kłąb,

· za poprawne wykonanie polecenie psa nagradza się,

· utrwala się powyższy schemat, kilkakrotnie go powtarzając.

Komenda zostań:

· przystępując do nauki tej komendy, pies musi mieć dobrze opanowane siadanie, bądź leżenie,

· należy wydać komendę siad lub leżeć,

· gdy pies wykonuje polecenie – kładzie się lub siada, należy się powoli oddalać powtarzając bez przerwy słowo zostań,

· można wskazywać ręką miejsce, w którym pies ma zostać,

· powtarza się czynność, aż pies będzie ją wykonywał bez oporów,

· nagradza się satysfakcjonująco wykonane polecenie.

Chodzenie na smyczy przy nodze:

· psa ustawia się po lewej stronie,

· przyklęka się,

· psa trzyma się za obrożę, jednocześnie eksponuje się smakołyk i wydaje werbalną komendę noga

· powoli posuwa się do przodu, utrzymując smakołyk w zasięgu wzroku zwierzęcia i powtarzając noga,

· gdy pies oddala się, ciągnie się za linkę, zmuszając go do przybliżenia się,

· ćwiczenie powtarza się aż do momentu uzyskania satysfakcjonującego efektu,

· nagradza się zwierzę, gdy poprawnie wykona polecenie.

Chodzenie przy nodze bez pomocy smyczy:

· trenowanie tej umiejętności wymaga dobrego opanowania poprzedniej czynności, czyli chodzenia przy nodze na smyczy,

· psa ustawia się po lewej stronie i zmusza, by szedł powoli do przodu na smyczy, tuż przy nodze tresera,

· po przejściu dystansu kilkunastu metrów smycz poluźnia się, a po kolejnych kilkunastu krokach puszcza się ją całkowicie,

· przy kilku pierwszych treningach, pies nie może odczuć, że smycz zwalnia się całkowicie,

· za każdym razem, gdy pies oddala się od nogi podczas rozluźniania smyczy, należy ją powtórnie napiąć i przyciągnąć psa do siebie, wydając werbalną komendę noga,

· czynność rozluźniania smyczy powtarza się do momentu, gdy pies przestaje się oddalać w momencie jej poluzowywania,

· psa nagradza się, gdy wykonuje komendę, odpowiednio szybko powtarzając cały schemat.

PROBLEMY WYCHOWAWCZE

Na zachowanie się psa wpływ mają czynniki:

· zewnętrzne,

· wewnętrzne.

jak szkolić psaZarówno jedne, jak i drugie odciskają piętno na każdym zwierzęciu, ale często z siły tych czynników właściciele nie zdają sobie sprawy. Zazwyczaj ludzie próbują poradzić sobie ze wszystkimi trudnościami, opierając się na doświadczeniu znajomych, czy krążących popularnych mitach na temat tradycyjnego układania psów. Skutki tychże czasami przynoszą efekt, ale wpływają dezorientująco na psa, lub są efektem jego zastraszenia, jak w przypadku powszechnie stosowanej metody odzwyczajania psa od brudzenia w domu. Polega ona na złapaniu psa za kark i zanurzenia jego nosa w odchodach. Postępując w taki sposób, być może po jakimś czasie psiak przestaje załatwiać swoje potrzeby w domu. Z ludzkiego, punktu widzenia metoda przyniosła oczekiwany skutek, ale w psychice psa zrodziła niepewność co do intencji właściciela z chwilą pojawienia się go do pokoju. Bardzo uległe szczenięta na widok właściciela przyjmują postawę poddańczą, a ta zawsze łączy się z oddawaniem moczu. To małe, poddańcze siusiu doprowadzało właścicieli do furii, a ta wzmagała poddańczą postawę psa i powstawało błędne koło.

Innym sposobem radzenia sobie z trudnościami wychowawczymi w przypadku psów jest stosowanie wyłącznie kar. Dosyć powszechnym widokiem są ludzie, którzy, kiedy uda im się złapać uciekającego psa, spuszczają mu lanie, żeby raz na zawsze zapamiętał, jak naganne jest niereagowanie na wołanie.

Bez wątpienia coraz więcej właścicieli psów decyduje się na udział w kursach tresury. Metody układania i kursy posłuszeństwa dla psów cieszą się popularnością, ale często szkolenie opiera się na fałszywych przesłankach, wysnutych z zachowania się psa w nieznanych mu warunkach. Zdarza się, że przestraszony i zrezygnowany pies uznaje, że nie ma innego wyjścia jak zrobić, co mu się każe, a bywają i takie sytuacje, że psy, które na co dzień są łagodne — w pierwszym odruchu reagują agresją i treser nie ma czasu i ochoty zastanawiać się nad przyczynami takiego czy innego zachowania.

Efektywność nauki prowadzonych przez treserów zajęć, można zwiększyć przestrzegając kilku zasad

· Początkujący treser powinien prowadzić zajęcia z psami, które mają za sobą podstawowe przeszkolenie. Lepiej, by taki początkujący treser przez jakiś czas asystował bardziej doświadczonemu koledze, a dopiero potem samodzielnie prowadził zajęcia dla bardziej zaawansowanych uczestników.

· Członkowie początkującej grupy szkoleniowej powinni zaczynać zajęcia tego samego dnia, a nie dołączać do grupy po kilku zajęciach. Nowi uczniowie wymagają poświęcenia większej uwagi, a jeśli tylko jeden instruktor prowadzi zajęcia, to zazwyczaj nie ma na to czasu. W stosunkowo krótkim czasie psy, spotykające się na kursie, ustalają coś podobnego do własnej hierarchii stada, psy się znają i każdy nowy, przybyły później, jest intruzem, któremu należy zademonstrować swoją wyższość.

· Przed rozpoczęciem zajęć w nowej grupie, wskazane jest, by sprawdzić, czy któryś z psów nie jest nadmiernie agresywny i takiego wprowadzać do grupy już nieco skonsolidowanej, by jako obcy, poczuł się odrobinę niepewnie.

· Treningu nie powinno się zaczynać od ćwiczenia chodzenia przy nodze, bo ruch, hałas, zamieszanie wzmagają podniecenie psów, co sprzyja powstawaniu konfliktów między uczestnikami kursu. Znacznie lepsze są ćwiczenia statyczne jak “siad” lub “leżeć”.

· Jeżeli uczestniczący w kursie pies zacznie zdradzać objawy agresji w stosunku do innych, należy powstrzymać się od wymierzania natychmiastowej kary. Na kursie pies ma nauczyć się właściwego zachowania także w sytuacjach, gdy grożą mu represje. Natychmiastowa kara może co najwyżej zmusić psa do nieokazywania agresji na zajęciach, a strach przed nią zablokuje jego zdolność uczenia się. Obecność innego psa może mu się wówczas kojarzyć z niemiłym zachowaniem właściciela i następnym razem, gdy spotka inne czworonogi, dołoży wszelkich starań, by zaatakować intruza, zanim właściciel to zauważy.

Skuteczną drogą do wyhamowania agresji w warunkach kursu jest odwołanie się do instynktu pasienia:

· w środku koła ustawia się właściciela z przysparzającym kłopoty psem,

· pies nie musi przyjmować żadnej pozycji, niemniej smycz i obroża mają służyć do przytrzymania psa i – w żadnym przypadku nie mogą zadawać mu bólu.

· spośród uczestników kursu wybiera się psy przeciętne – niezbyt uległe i niezbyt dominujące i ustawia się je wraz z właścicielami na obwodzie koła w odległości chroniącej od bezpośredniego kontaktu z psem, znajdującym się w środku.

· stojący na obwodzie koła idą powoli w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Wywołuje to wrażenie, że idący pasą swoje psy a wszyscy oni pasą psa ustawionego centralnie.

· pies w centrum będzie próbował atakować – z wzajemnością – inne psy, które należy przyhamować bez słowa. Po kilku minutach pies w środku koła zacznie się uspokajać i wtedy nieznacznie zmniejsza się promień koła. Po kilku kolejnych okrążeniach okaże się, że pies w środku zacznie starannie unika kontaktu wzrokowego z psami na kole i w tym momencie ćwiczenie można zakończyć.

· Należy obserwować, czy któryś z psów nie znajduje się pod wpływem stresu, bo niektóre mogą tak reagować na konkretne ćwiczenia. Na ogół wystarczy wówczas zmienić metodę nauczania.

Stres i jego wpływ na zachowanie psa

U ludzi stres uznawany jest za przyczynę niezliczonej ilości chorób, czynnikiem wywołującym aż 70% ciężkich schorzeń. Jego rola zdecydowanie rośnie w wielkich skupiskach ludzkich, sięgając w dużych metropoliach nawet 85% przypadków. Stres osłabia system obronny organizmu, otwierając bramy różnego rodzaju infekcjom.

Długotrwały stres może być również przyczyną wielu schorzeń natury psychicznej. Odpowiada za powstawanie:

· depresji,

· nadpobudliwości,

· chronicznych stanów napięć.

Kiedy jest źle, lekarze apelują o zwolnienie tempa oraz wypoczynek, który jest niezbędny dla zregenerowania organizmu. Psy nie mogą wyjechać na urlop, ale tak samo są podatne na doznawanie stresów, a te są głównie spowodowane stresogennym stylem życia ich właścicieli. Bez wątpienia stres jest zasadniczą przyczyną zaburzeń psiego zachowania.

Dziękujemy za uwagę zapraszamy na kurs instruktora psów oraz behawiorystyka psa w Kar-Group

 

Rafał Karaś

5 Comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

*